A realidade virtual pode ser unha ferramenta de gran axuda para o tratamento da obesidade infantil. Segundo demostrou un equipo de investigadores da Universitat Politècnica de València, a Universitat de València, a Universidade CEU Cardeal Herrera e o Centro de Investigación Biomédica en Rede-Fisiopatoloxía da Obesidade e Nutrición (CIBEROBN), dependente do Instituto de Saúde Carlos III, a incorporación destas tecnoloxías á práctica clínica contribuiría a loitar contra o sedentarismo e favorecería o exercicio entre os nenos obesos.

As conclusións do seu estudo foron publicadas o pasado mes de febreiro na revista Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking.

"A clave reside en que os nenos gozan máis do exercicio, esquécense de que están a correr co que sensación de fatiga diminúe. A realidade virtual distráeos e aguantan mellor unha sesión de exercicio", apunta Jaime Guixeres, investigador de LabLeni da Universitat Politècnica de València.

Para chegar a esta conclusión, os investigadores valencianos levaron a cabo un estudo cun total de 109 nenos, de entre 10 e 15 anos de idade, a maioría deles participantes na Escola d'Estiu da Universitat Politècnica de València.

As probas consistiron en dúas sesións de paseo e carreira continua en cinta, de oito minutos de duración: nunha delas, os nenos mergullábanse nunha contorna virtual -creada polos investigadores da UPV- que incorporaba un avatar que se desprazaba ao ritmo de cada participante; a segunda das probas era un paseo e carreira continua sen ningún elemento extra.

En cada unha delas, os investigadores avaliaron a resposta cardiovascular dos nenos, así como diferentes variables psicolóxicas como cansazo percibido, sensación de gozar e capacidade atencional dos nenos. A análise das variables psicolóxicas levou a cabo mediante un test deseñado por investigadores da Universitat de València.

A partir destas variables, constataron que os nenos obesos divírtense e distráense máis cando incorporas a realidade virtual, o que incide nesa diminución da sensación de fatiga. No caso dos nenos normopeso, non advertiron practicamente diferencia de atención/distracción entre o exercicio na contorna virtual e o neutro.

Para Rosa Baños, da Facultat de Psicoloxía da Universitat de València, este estudo permite avanzar na comprensión dos mecanismos polos cales a realidade virtual pode ser fundamental para o paso do sedentarismo á actividade no tratamento da obesidade infantil. "Os resultados obtidos demostran a súa validez como ferramenta de apoio nestes casos; e a súa incorporación a estes programas sería moi sinxela", engade Ausiàs Cebolla, membro do equipo investigador.