Cun teléfono ou tableta con conexión a Internet, o profesional pode conectarse ao robot de forma remota mediante unha aplicación que lle permite guialo con controis táctiles moi sinxelos, de forma similar a como se conduce un vehículo teledirixido.

Co fin de ampliar o número de posibles beneficiarios do APR, está previsto que nun futuro próximo tamén se poida controlar a través de HeadMouse, o rato virtual desenvolvido tamén pola UdL, realizando sinxelos os movementos da cabeza e algúns xestos faciais.

Ademais de poder moverse pola oficina co robot, grazas a un sistema de videoconferencia móbil, o traballador pode escoitar e ser ouvido, ver a través da súa cámara e ser visto polos seus compañeiros a través da súa pantalla.

Desta forma, o APR pretende converterse nunha ferramenta de integración laboral que permita que unha persoa con discapacidade motriz que non poida estar fisicamente na súa oficina poida ter unha telepresencia móbil, que lle axude para o traballo en equipo e para manter a relación cos seus compañeiros. Por iso, o seu deseño tamén se realizou de forma que xere un certo nivel de empatía e aceptación do robot por parte das persoas que o vexan.

Cunha autonomía técnica de seis horas en funcionamento continuo, o APR integra tecnoloxías procedentes de campos tan diversos como os 'smartphones', visión artificial, interacción robot-máquina e redes informáticas.

Entre os retos abordados destacan o deseño do sistema motriz do sistema APR para que o movemento do robot móbil sexa áxil e dinámico nunha contorna de oficina; o deseño mecánico do sistema; a definición e implementación do sistema de control de desprazamento; e o sistema de telecontrol do APR.

Ademais, implementouse un mecanismo de seguridade no robot que obriga ao robot a deterse en caso de prever unha colisión inminente cunha persoa ou obxecto. Este mecanismo aplícase a nivel "inconsciente", é dicir, aínda que o programa do APR queira seguir avanzando, o robot acaba por deterse.

Aínda que o robot aínda non está listo para a súa comercialización, si se probou e validou o concepto de telepresencia e as súas funcionalidades e desenvolvéronse probas de funcionamento en condicións reais na contorna universitaria, moi similar ao de oficina.