Intelixencia artificial, mundos virtuais e a interacción con videoxogos, son os elementos dunha nova terapia deseñada por varias institucións mexicanas a fin de axudar a que as persoas con embolias e nenos con parálise cerebral recuperen de maneira rápida a mobilidade das súas extremidades superiores.

O propósito de desenvolver o sistema computacional chamado Terapia de Xestos é ofrecer unha alternativa de baixo custo e máis efectiva que os métodos tradicionais, comentou o líder da investigación, Luís Enrique Sucar Succar, investigador do Instituto Nacional de Astrofísica, Óptica e Electrónica (INAOE).

A tecnoloxía probada clinicamente con éxito nos institutos nacionais de Neuroloxía e Neurociruxía (INNN) e de Pediatría (INP) trátase dunha computadora con cámara web e un mango especial cunha esfera de cor e sensores de forza, a cal detecta os exercicios que leva a cabo o paciente.

A idea é que un axente virtual indique ao paciente as tarefas a realizar, a través de diferentes videoxogos deseñados para exercitar as partes do brazo importantes na súa rehabilitación, como o ombreiro, cóbado, boneca, e mesmo os dedos, con diferentes tipos de movemento como flexión, extensión e prensión. Isto permite que o paciente poida realizar a súa rehabilitación en casa, sen a necesidade de ter un terapeuta presente todo o tempo.

Doutra banda, os ambientes virtuais nos que a persoa realizará a terapia simulan actividades cotiás a fin de regresarlle ao paciente un estilo de vida normal. Por exemplo, algunhas desas tarefas son: limpar unha xanela, pintar un cuarto, cociñar un ovo, ir ao supermercado, complementou Enrique Sucar, doutor en Computación polo Imperial College en Gran Bretaña.

Unha parte importante do sistema é a intelixencia artificial, posto que é a encargada de monitorear e avaliar o desempeño do usuario, mentres realiza os exercicios indicados polo axente virtual. Con estes resultados axústase a dificultade do videoxogo, con base nos movementos rexistrados pola cámara e os sensores de presión do mango, auméntase ou diminúe o nivel de dificultade.

O investigador do INAOE, quen tamén é membro activo da Academia de Enxeñaría de México, explicou que outra utilidade da intelixencia artificial é detección de 'compensación' polo paciente, que sucede cando move todo o corpo en lugar do brazo afectado.

Mentres que o software de seguimento visual analiza as imaxes que se obteñen da cámara, realízase o rastrexo da posición da man no espazo en tres dimensións. Para iso, auxíliase dunha esfera de cor nun extremo do mango, onde a súa posición estímase mediante técnicas de visión por computadora que combinan información de coloración e textura do obxecto.

O sistema fai un mapeo das coordenadas da man do paciente no espazo 'real', e transfíreas ao virtual, onde interactúa cun mundo imaxinario, o cal se observa a través da pantalla da computadora, agregou Sucar Succar.

O investigador que actualmente se atopa en ano sabático en Italia, lembrou que para lograr o desenvolvemento da Terapia por Xestos requiriuse a colaboración de investigadores e médicos da UNAM, INAOE, INNN e a Universidade de California.

No caso da avaliación, esta levou a cabo na Unidade de Rehabilitación do INNN, onde os resultados demostraron unha melloría no movemento do membro afectado, ademais unha maior motivación e apego ao tratamento.

Agora, o seguinte paso é comezar simultaneamente unha serie de probas clínicas con ao redor de cen pacientes en diversos hospitais como o INNN, o Instituto Nacional de Rehabilitación, o Hospital Universitario de Poboa e o CRIT da mesma entidade; a fin de ofrecer a Terapia de Xestos como produto comercial.

Finalmente, o mestre en enxeñaría eléctrica pola Universidade de Stanford, agregou que xa conta coa patente en México do concepto chamado 'Sistema de terapia de seguimento visual monocular 3D para a rehabilitación das extremidades superiores dos seres humanos', e ademais segue en trámite a tecnoloxía do mango en México, Estados Unidos e Europa.