Kenneth Shinozuka é un mozo adolescente americano de quince anos, que se sorprendeu cando unha madrugada, fai uns cuantos anos, unha patrulla de policía da súa localidade trouxeron ao seu avó de volta, indicando que o atoparon deambulando pola rúa a uns cuantos quilómetros de distancia.
Tras este acontecemento o octoxenario foi diagnosticado coa Enfermidade de Alzheimer, e o propio Shinozuka conta que, entón, acendéuselle a lámpada: quería investigar para atopar algún novo dispositivo que facilitase a vida dos enfermos de Alzheimer, sen esquecer a cuestión dos membros familiares máis próximos. E foi en setembro cando foi un dos proxectos presentados ao Google Science Fair, tras gañar outros premios en revistas especializadas.

O calcetín conectado
A intención de Shinozuka é crear algún obxecto que poida evitar que un enfermo de EA saia do fogar sen advertir a ningún dos outros membros da familia. Para evitar isto, o mozo investigador observou o movemento dos pés do seu avó ao saír da cama e decidiu que ese sería o momento determinante á hora de lanzar a alerta.

Necesítanse, segundo Shinozuka, dous compoñentes. Por unha banda algún tipo de sensor que detecte o incremento da presión do corpo humano sobre a planta dos pés respecto de estar tombado sobre a cama (e, por tanto, con presión nula). Tras estudar o campo chegou a determinar que o mellor é crear un reducido circuíto impreso de 0,25 milímetros de grosor que funciona cun pequeno cartucho de tinta especial: cando se aplica a presión, esta tinta gaña propiedades conductivas que permiten pasar unha pequena corrente eléctrica que chega alén do circuíto. Suficiente.

Pero por suposto hai que ter unha segunda parte no sistema: co sensor xa ideado, é necesario dispor dalgún tipo de mecanismo de comunicación cun axente externo. Co auxe dos smartphones, Shinozuka estudou varios estándares até chegar a Bluetooth LE, a versión debaixo do tradicional Bluetooth que permite un certo rango de alcance para a comunicación á vez que ofrece un consumo enerxético moi baixo, esencial para non ter problemas de autonomía. Son moitos os dispositivos que dispoñen de BLE, e de todos eles Shinozuka animouse a crear apps específicas para iOS e Android necesarias para interactuar co resto do sistema, que emitirían algún tipo de aviso ou notificación en caso de recibir a alerta do calcetín.

Todo esta tecnoloxía, a priori sinxela, desenvolveuna e creou para instalala en calcetíns con resultados moi favorables. Nas probas mencionadas polo seu creador indica que detectou o 100% das veces que o seu avó se levantou da cama (437 en total), sen existencia de falsos positivos grazas a un algoritmo de tripla comprobación que implementó precisamente con esa finalidade. Ademais, o produto ten unha durabilidade realmente alta e no seis meses de probas non houbo ningunha baixa por desgaste ou malfuncionamiento. En definitiva, un completo éxito.

E non só para alertas
O proxecto "Wearable Sensors: A novel healthcare solution for the aging society" que está a participar no Google Science Fair 2014 non ten como única meta axudar aos enfermos de Alzheimer. Shinozuka xa denota no seu estudo que lle valeu para estudar os hábitos de descanso do seu avó, determinar os seus períodos de soño máis profundo ou os momentos máis habituais nos que se espertaba, segundo el entre a 1 e as 4 da madrugada.
E, como ocorre con moitas investigacións, este proxecto abre a porta a moitos outros que poidan herdar a súa ideoloxía ou tecnoloxía, xa sexa para a súa aplicación na Enfermidade de Alzheimer ou noutros campos do medicamento ou a saúde. Bo traballo, Kenneth.