O uso terapéutico de videoxogos pode mellorar o movemento en nenos con parálise cerebral severa

• Segundo unha investigación realizada no Hospital Infantil Universitario Neno Xesús.

Unha investigación realizada pola Fundación do Hospital Infantil Universitario Neno Xesús de Madrid concluíu que o uso terapéutico de videoxogos manexados mediante a interface Enlaza, desenvolvida polo Consello Nacional Español de Investigación en Ciencias (CSIC), pode provocar melloras no desenvolvemento de nenos con parálise cerebral severa. O obxectivo deste estudo é xerar unha nova estratexia de recuperación do control do movemento do pescozo e da postura de nenos con grande afectación motora.

O investigador principal do estudo é membro do equipo interdisciplinar de Convives con Espasticidad, o doutor Sergio Lerma, asegura que "o sensor permite interactuar cun xogo, así os nenos poden facer os seus exercicios mentres xogan e supón un estímulo importante que permite realizar a intervención fóra de ambientes clínicos, como na casa, no colexio, con amigos, etc."

Doutra banda, destaca que "os nenos que participaron motiváronse moito pola novidade de poder interactuar cos videoxogos e controlar de forma sinxela as funcións dos mesmos. Esta motivación demostrou ser un factor clave nos fenómenos de neuroplasticidade e na aprendizaxe de novos movementos." Atendendo aos datos obxectivos, tanto as escalas utilizadas para medir o control do neno sobre o movemento da cabeza, como os valores relativos ao uso dos xogos (puntuación, velocidade de participación e cantidade de axuda necesaria) melloraron de forma significativa, tal e como sinala Lerma. "É importante ter en conta que os participantes foron nenos cunha importante afectación motora, polo que obter beneficios en tan só 20 sesións é algo moi relevante desde o punto de vista clínico", asegura.

A investigación iniciouse en xaneiro de 2016 no Hospital Infantil Neno Xesús, co patrocinio da Ramon Molinas Foundation e a colaboración da Asociación Convives con Espasticidad. Durante este tempo, participaron un total de 31 nenos e nenas de idades entre os 4 e os 17 anos con patoloxía neurolóxica (na súa maioría parálise cerebral infantil).

Os datos presentados fan referencia a un total de 20 nenos que puideron completar todas as sesións de adestramento e cumpriron cos criterios de inclusión do estudo. Jimena é unha das participantes da investigación. Ela tiña un baixo control cefálico e de tronco pero "ao iniciar os seus exercicios co Enlaza empezou a moverse mellor e descubriu que podía incorporarse cara adiante", asegura a súa nai Carmen Martínez. Para elas a experiencia foi moi gratificante porque, como lembra Carmen, "xogar é a mellor maneira de que os nenos aprendan e vexan a rehabilitación como un xogo que os divirte e os axuda". Agora o seu desexo é que se desenvolvan outros videoxogos "relativamente sinxelos para utilizar tamén en casa".

Con todo, o doutor Lerma, actual Decano da Facultade de Ciencias da Saúde do CSEU La Salle, pide cautela ao asegurar que "a pesar do esperanzador dos resultados, é necesario realizar unha investigación incluíndo máis nenos e empregando xogos con deseños máis atractivos". Asímismo, exponse o estudo do uso de videoxogos durante máis tempo e no domicilio do neno, "facendo realidade unha nova estratexia de traballo, menos dependente das contornas sanitarias e máis próxima á realidade do neno e á súa familia."

En España hai 81.400 persoas con parálise cerebral, a causa máis común de discapacidade física grave de carácter permanente na infancia. A miúdo presentan deterioración de extremidades, tronco e control da cabeza, o que afecta ás actividades da súa vida diaria, á comunicación, á respiración e á socialización. Con todo, a maioría dos estudos en nenos céntranse na avaliación e o tratamento das extremidades, sendo escasas as investigacións que se refiren ao tronco e o control da cabeza.