Unha persoa con discapacidade de O Carballiño de 56 anos supera a formación para traballar por Internet co apoio dunha voluntaria dixital

Heredia González e Marga Conde formaron un tándem perfecto. As dúas son veciñas da localidade ourensana do Carballiño pero non se coñecían de nada ata que a primeira, con 56 anos e minusvalidez física e sensorial recoñecida do 52%, se animou a participar nun curso de teletraballo a distancia con Cogami. O seu maior problema non era a súa limitación física, senón o feito de que nunca se puxera ante un ordenador.

Na miña vida fixen de todo: funme en 1973 a Australia e sempre traballei en fábricas, dende as de cerámica, ás de ferro pasando por unha de audiófonos e outra que fabricaba tarxetas de crédito, e nunca me custou aprender, pero o do ordenador me botaba para atrás», relata. Agora, coa súa formación practicamente acabada, a Heredia dálle a risa ao contar os primeiros días de curso e a súa torpeza para navegar na Rede. Hoxe xa adquiriu o seu propio portátil para casa e asegura que se sente con ánimo de aceptar unha oferta de traballo «porque me sento capaz de defender a tarefa».

Á parte da súa propia forza de vontade e o seu optimismo vital, no proceso ten moito que ver Marga e as dúas horas que pasa con ela, dous días á semana, para axudala a aclarar dúbidas e saír dos atrancos. É profesora de FP, ten 33 anos, e a súa vocación de axudar aos demais vénlle de lonxe. Comezou con 20 anos na Cruz Vermella e en 2011 non dubidou en entrar no programa Voluntariado Dixital de la Xunta para axudar a persoas con minusvalidez a usar as novas tecnoloxías. «Todos podemos axudar en algo e, se che parece que non tes vos coñecementos abondo, sempre hai posibilidades de aprender porque hai proxectos como este dá Xunta e de Cogami que dan a formación que necesitas», afirma.

Inserción laboral

Marga considera que este campo do voluntariado é pouco coñecido «porque á xente pódelle parecer unha necesidade secundaria, que non é como axudar nun banco de alimentos ou nun comedor social, que parecen necesidades máis básicas, pero hai que pensar que para a xente con discapacidade, sobre todo non rural onde hai menos posibilidades de acceder ás novas tecnoloxías, é un xeito de participar na sociedade, mesmo de atopar a inserción laboral,».

 

Nova Completa [3]