A
Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría (SGXX) e
La Fundación Amigos dos Maiores coorganizan a
I Xornada sobre "Cidadanía e vellez en Galicia: o voluntariado e as persoas maiores. Oportunidades e sinerxias", que terá lugar o
mércores 27 de setembro na sede en Vigo de Afundación (rúa Policarpo Sanz, 24-26) a partir das 10.00 horas.
O encontro nace como
espazo de debate profesional e científico para analizar como o
envellecemento e os actuais retos demográficos e sociais
están a transformar a vida de toda a poboación, non só das persoas maiores. No foro participan especialistas e entidades locais e expertos internacionais en xeriatría e xerontoloxía, como o brasileiro Alexandre Kalache, impulsor do concepto envellecemento activo, a española
Mayte Sancho ou as galegas
Raquel Ramos Rodríguez e
Marta Capeáns.A xornada é froito do
convenio de colaboración asinado entre a SGXX -de carácter científico- e a Fundación Amigos dúas Maiores -de tipo social- en abril pasado. De feito,
"o científico e o afectivo non son campos opostos, senón complementarios" explican en ambas as entidades, engadindo que "está demostrado que a soidade non desexada pode afectar á saúde, de igual maneira que o estado de saúde pode afectar o estado anímico" co que, incidindo en ambas as facetas como pretenden a SGXX e Amigos dos Maiores, "
poderemos mellorar a saúde e a calidade de vida das persoas maiores de Galicia".
A inscrición para asistir é gratuíta previo rexistro na
web do evento .
E é que, como lembran nas dúas asociacións, as persoas maiores de 65 anos representan máis do 18% da poboación en España (máis de 8 millóns de persoas), e en Galicia, máis do 23%, con provincias como Lugo e Ourense que superan o 30% e están entre as 7 rexións máis envellecidas de Europa (Eurostat, 2015).
Trátase dun escenario nunca coñecido na historia da humanidade e unha oportunidade de cambio sen precedentes. Prevese que para 2060 a porcentaxe de poboación maior ascenda ao 38,7%: case 4 de cada 10 persoas superarían os 65 anos. Tamén aumenta a proporción de persoas maiores de 80 anos, que na actualidade supera o 5% do total da poboación total. As proxeccións auguran que en 2060 as persoas octoxenarias serán o 20,8%. Por iso as persoas maiores constitúen unha das grandes posibilidades do presente.
Este envellecemento demográfico supón, ademais, un aumento na taxa de dependencia (número de persoas maiores de 85 anos por cada 100 persoas entre 45 e 65 anos, potenciais coidadoras). Isto supón que cada vez haberá menos recursos familiares para apoiar a unha cifra tan alta de persoas maiores.
Segundo aumenta a idade, crece a probabilidade de vivir en soidade e con maior illamento da sociedade e menor participación na vida da contorna, especialmente entre as mulleres. En España había 4.638.300 fogares unipersonales en 2016. Desta cifra, 1.933.300 (un 41,6%) correspondían a persoas de 65 ou máis anos que vivían soas. E, delas, un 70,7% estaban formados por mulleres (1.367.400 fogares).
Aínda que vivir en soidade non significa necesariamente sentirse só, a Enquisa de Condicións de Vida das Persoas Maiores 2006 (Imserso-CIS) conclúe que un 59% das persoas maiores que viven soas expresaron ter sentimentos de soidade e illamento. "A soidade é unha experiencia subxectiva que se produce cando non estamos satisfeitos ou cando as nosas relacións non son suficientes ou non son como esperariamos que fosen" matizan en Amigos dos Maiores que subliñan que existen estudos que sinalan as consecuencias que a soidade xera na saúde física e mental das persoas maiores que a padecen.
En conclusión, engaden, "a soidade das persoas maiores é un modo de vida cada vez máis frecuente nas sociedades contemporáneas e aumentará durante os próximos anos", así como un factor vinculado ao benestar emocional e á esperanza de vida. Para previr o impacto negativo destes cambios no benestar das persoas maiores, aseguran na Fundación, "será necesario ofrecer respostas coordinadas entre as institucións públicas, as entidades científicas e profesionais e o conxunto da cidadanía".
[1]