Tutoriais de programación para combater a discriminación

Calquera con acceso a internet e un computador pode aprender a escribir unhas poucas liñas de código hoxe en día. Tutoriais gratuítos e información de páxinas web como Codecademy, que foi utilizada por máis de 25 millóns de persoas, ofrecen un amplo acceso á instrución. Poderían mesmo ser capaz de romper as barreiras dos grupos tradicionalmente subrepresentados na tecnoloxía, incluídos as mulleres, os negros e os hispanos.

Este modelo de acceso aberto si parece ser de axuda. Codecademy afirma que o 34% dos seus usuarios son mulleres, por exemplo, o que representa case o dobre da porcentaxe de mulleres licenciadas en Informática polas universidades estadounidenses.

Non é pouco común que as mulleres busquen programas gratuítos como punto de partida para logo buscar grupos de só mulleres dentro da súa comunidade. Un programa así é o Colectivo de Codificación de Mulleres, establecido en 2011 como un grupo Meetup en Boston (Massachusetts, EEUU) por dúas mulleres que querían colaborar no deseño dunha app e decidiron organizar eventos para xuntar unha rede máis ampla. Agora o grupo organiza clases de desenvolvemento web que custan 25 dólares (uns 22,6 euros). Desde os seus primeiros encontros de picnic, o colectivo organizou 130 eventos e creceu até ter 6.000 membros procedentes de todos os recunchos do mundo que dan clases presenciais en Cambridge (Massachusetts, EEUU) ademais de dar clases online e asistir a eventos e talleres.

O grupo CODE2040 de San Francisco (EEUU), que arrincou fai tres anos, céntrase en ensinar competencias profesionais e de emprendemento a negros e hispanos. Aínda que o 18% das licenciaturas universitarias en ciencias informáticas son obtidas por membros destas minorías, a súa representación na contorna laboral tecnolóxica só alcanza pouco máis da metade desa cifra, segundo os datos de 2012 e 2013 citados por CODE2040 e o Level Playing Field Institute. En Google, só o 2% dos empregados son negros e o 3% son hispanos. A empresa acaba de conceder a CODE2040 unha subvención de 775.000 dólares (uns 770.000 euros) para financiar novos talleres, retiros e unha plataforma online para axudar aos programadores e emprendedores a buscar traballo e potenciar as súas empresas.

Shannon Turner, unha desenvolvedora web, tivo a idea de impartir clases só para mulleres cando se atopou superada en número polos homes nos eventos tecnolóxicos onde non sempre se a tomaba en serio. Fundou Hear Me Code en setembro do 2013 para ensinar a linguaxe de programación Python a un puñado de mulleres desde a mesa da súa cociña en Washington, D.C. (EEUU). Desde entón, o programa creceu até sumar 1.200 mulleres que se apuntaron para recibir clases de catro horas de duración en fin de semana e para quedar en grupos informais durante a semana para perfeccionar as súas técnicas. As clases son gratuítas, e o grupo sostense grazas ao traballo de voluntarios. Máis de 50 mulleres que deron a clase agora ofrecéronse voluntarias para ensinar a outras mulleres.

Para Turner, o problema con algúns cursos de programación é que non fan do contido algo relevante. O seu currículo permite que as alumnas cren programas para tarefas que parezan útiles, sobre todo a este grupo de Washington D.C. Nunha das primeiras leccións, as alumnas aprenden a configurar un menú desplegable dos 50 estados que pode empregarse para crear un formulario online para novos membros. Noutra, as alumnas crean un programa que escanea dúas listas de direccións de correo electrónico para identificar as persoas que asistiron a unha estrea de cinema e un evento de hora feliz.

Un dos aspectos máis exitosos do programa é a súa maneira de construír unha comunidade de mulleres que aprenden novas técnicas que logo comparten ou ben ensinando dentro do programa ou ben organizando outros eventos tecnolóxicos. Moitas alumnas participan porque lles interesa a temática a nivel persoal ou para mellorar as súas capacidades dentro do seu traballo actual, pero as clases axudaron a algunhas mulleres a conseguir novos postos de traballo mediante as súas novas capacidades de codificación. Polo menos unha ducia de mulleres conseguiron traballos como desenvolvedoras despois de recibir a clase gratuíta de Hear Me Code, por exemplo. Unha delas é Sonia Hinson, que utilizaba Python para coordinar os esforzos da súa empresa, unha organización de axuda humanitaria, de enviar axuda aos hospitais. Recentemente, Hinson aceptou un traballo novo nunha empresa tecnolóxica.