Flashmobs solidarios, orixinalidade a favor de causas sociais

Ante todo, os flashmobs están pensados para chamar a atención. Por iso as causas sociais recorren a estas formas de expresión como reclamo para que a cidadanía se fixe nelas. Tanto ONG coma persoas individuais protagonizaron algúns dos flashmobs máis multitudinarios e que recibiron un maior número de visitas na Rede. Neste artigo destácanse cinco propostas correspondentes a distintas causas: enfermidades neurodexenerativas, os nenos indios, o acoso escolar, as persoas sen fogar e a axuda ás ONG.

1. Unha canción a favor da investigación en terapias curativas

Superou as 300.000 reproducións en YouTube. 'Today is my future' é un dos flashmobs máis visitados. Rodado o 1 de decembro de 2012 en Bilbao, responde ao interese de Mikel Renteria e da súa muller, Mentxu, por "loitar contra as enfermidades neurodexenerativas e apoiar a investigación en terapias curativas". Este é o fin de WOP, Walk On Project, fundado por eles os dous e que deu lugar á Wop Band. Este grupo é o que se plantou no medio dunha das rúas máis concorridas da capital biscaíña para poñer música e letra á esperanza dos que están afectados por unha enfermidade neurodexenerativa pouco común, como a que diagnosticaron ao seu fillo de 6 anos en 2008.

O flashmob comeza, como a maioría, de xeito aparentemente espontánea. Mikel camiña por unha rúa cunha guitarra, un amplificador e un cartel no que se pode ler a seguinte mensaxe: "Unha única persoa non pode solucionar as enfermidades neurolóxicas de centos de nenos. Pero... Se todos nos unimos, nada é imposible!!!! GRAZAS". Empeza a tocar unha canción e achéganse os primeiros curiosos. Xunto con eles, chegan os membros da Wop Band e da orquestra do conservatorio Juan Crisóstomo de Arriaga, un coro e máis de 40 persoas que comezan a bailar. En total, dedicáronse máis de catro semanas a organizar este flashmob, considerado "o maior e máis complexo" polos seus impulsores. 

'Today is my future' [3].

2. Concienciar sobre a situación dos nenos en Bombay

O 1 de xuño de 2013, unha muller sorprendeu os que se encontraban nun centro comercial de Barcelona. De súpeto, subiu a un banco e púxose a cantar. Baixou, comezou a andar e saíu ao seu encontro outra muller. Ambas as dúas corearon a mesma canción e lograron a atención dos transeúntes, que miraban asombrados os membros de The Gospel Viu Choir. Nun momento, un grupo de persoas empezou a bailar no centro dunha praza e os viandantes contaxiáronse do ritmo.

Este flashmob serviu para "dar a coñecer o proxecto de loita contra a pobreza e en favor dos dereitos humanos que Sorrisos de Bombay leva a cabo nos slums desta cidade", explica a entidade. Todas as persoas que tomaron parte foron voluntarias, convocadas pola ONG a través das redes sociais. Sobre todo, intentouse que a coreografía invitase a sorrir, polo que a propia actuación se denominou 'FlashSmile' (flash sorriso). Esta iniciativa forma parte da campaña "-slums, +smiles" (menos slums, máis sorrisos), que anima a conseguir que os nenos dos barrios marxinais desta cidade sorrían. 

'FlashSmile'. [4]

3. Baile contra o acoso escolar

O Día Internacional Contra o Bullying foi a xornada escollida para que os alumnos de dous colexios levasen a cabo un gran flashmob nunha zona comercial de Vancouver. Mentres decenas de persoas facían as súas compras, comezou a soar unha canción e varios adolescentes emerxeron entre a multitude ataviados con camisetas de cor rosa nas que se podía ler a palabra "acceptance" (aceptación).

O vídeo gravouse en xaneiro de 2011 e dende entón superou 1,3 millóns de reproducións. Para a súa realización, ademais de contar coa participación voluntaria dos alumnos de dous centros escolares, dispúxose da colaboración desinteresada dun coreógrafo e unha directora, que coordinaron ao grupo. Entre todos transmitiron unha mensaxe de unidade fronte ao acoso escolar, que afecta cada ano a miles de estudantes en todo o mundo. 

Flashmob contra o bullying. [5]

4. "Flashmob" silencioso en recordo das persoas sen fogar

Non todos os flashmobs han de ser dinámicos nin se basear en coreografías rechamantes. Pódese conseguir un efecto similar cunha performance silenciosa. Esta é a opción de Cáritas ao reclamar dereitos para as persoas sen fogar. No marco da campaña "son dereitos, non regalos. Ninguén sen fogar", esta organización desenvolveu flashmobs en distintas localidades, co silencio como símbolo. Así se manifestaron varios grupos de persoas ataviadas con caretas brancas e roupa escura, que portaban carteis nos que se podía ler o lema da campaña. A estas accións seguiu a lectura dun comunicado como acción complementaria á campaña, desenvolvida en 2012 para reclamar o dereito das persoas sen fogar a ter un teito. 

'Ninguén sen fogar'. [6]

5. Unidos por un "flashmob" a favor do cambio

O Día SOMOS é unha xornada de agradecemento aos socios regulares das ONG. As súas doazóns valóranse e ese día as distintas entidades sociais fan pública a importancia destes xestos. Uns 7,5 millóns de persoas contribúen de xeito regular coas organizacións. A todas elas, anímaselles ese día a saír á rúa cunha peza ao revés para deixar constancia do seu compromiso.

Ademais, en 2012, en Barcelona, levaron a cabo unha acción de rúa nunha estación da localidade onde, como no caso anterior, non recorreron a unha coreografía, senón a unha reivindicación na que un grupo de persoas se colocaron unha peza ao revés e animaron ao resto a dar a volta a unha peza para "cambiar o mundo entre todos". 

'Día SOMOS'.  [7]